Ustawienia|

WyÂwietlaj zdjŕcia:

WyŁwietlaj zdjŕcia w zak│adce systematyka:

WyÂwietlaj systematyka:

WyÂwietlaj statystyki:

WyÂwietlaj filmiki Youtube:


WyÂwietlaj w│aÂciwoÂci roÂliny:

-budowa kwiatka:
-p│atki kwiatka:
-typ kwiatostanu:
-stopie˝ zlo┐enia liÂcia:
-typ ulistnienia:
-wygl▒d blaszki liÂcia:
-kszta│t blaszki liÂcia:
-unerwienie blaszki liŁcia:
-wielkoŠ wciŕcia blaszki:
-│odyga przekrˇj:
-ogonek liÂcia:
-prŕciki:
-kolor:
-okres kwitnienia:

WyÂwietlaj Opis roÂliny:

-nazewnictwo:
-morfologia:
-biologia i ekologia:
-zastosowanie:
-zmiennoŠ:
-zagro┐enia i ochrona:
-zasiŕg wystepowania:
-ciekawostki:
-inne:
-przypisy:
-bibliografia:

Panel

Osˇb online:3
WyÂwietlaj: zdjŕcia: |systematykŕ: |filmiki youtube: |w│aÂciwoÂci roÂlin: |Opis roÂlin:
Zerwa k┬│osowa (Ang: Phyteuma spicatum, spiked rampion, (Du: ├ährige Teufelskralle, úac: Phyteuma spicatum)
-
Maj Czerwiec Lipiec
-
Avatar


Autor : Lena
2013-08-19
Autor : Lena 2013-08-19

Domena eukarionty
Królestwo ro┬Âliny
Klad ro┬Âliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad ro┬Âliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rz┬▒d astrowce
Rodzina dzwonkowate
Rodzaj zerwa
Gatunek zerwa k┬│osowa

Nazewnictwo

Zerwa k┬│osowa (Phyteuma spicatum L.) – gatunek ro┬Âliny nale┬┐┬▒cy do rodziny dzwonkowatych. Ro┬Ânie na terenach nizinnych g┬│├│wnie w lasach li┬Âciastych, a w g├│rach cz├¬sto tak┬┐e w mieszanych i iglastych oraz na ┬│┬▒kach i w traworo┬Âlach. Wyst├¬puje w Europie z wyj┬▒tkiem cz├¬┬Âci po┬│udniowej i wschodniej oraz p├│┬│nocnych kra├▒c├│w kontynentu. W Polsce jest do┬Â├Ž rozpowszechniony na przewa┬┐aj┬▒cej cz├¬┬Âci kraju. Przynajmniej w niekt├│rych krajach Europy Zachodniej wyra┬╝nie traci stanowiska. Bywa uprawiany w ogrodach jako ro┬Âlina rabatowa, cz├¬sto w takim przypadku w formie o kwiatach niebieskich.

Morfologia:

Pokrój i organy podziemne
Ro┬Âlina zielna z nadziemnymi p├¬dami wyrastaj┬▒cymi corocznie z k┬▒tów ┬│uskowatych li┬Âci na szczycie zgrubia┬│ego korzenia. Korze├▒ ten ro┬Ânie pionowo, tylko przy samej powierzchni czasem poziomo. Ma cz├¬sto kszta┬│t nieregularny. Od zewn┬▒trz jest zielony lub zaczerwieniony, z wiekiem ciemnieje i staje si├¬ br┬▒zowy. Z jednej szyi korzeniowej rozwin┬▒├Ž si├¬ mo┬┐e do kilku p├¬dów nadziemnych o wysoko┬Âci od 20 do 90 cm, rzadko do 110 cm[2]. P├¬dy s┬▒ nagie, rzadko nieliczne w┬│oski obecne s┬▒ na kraw├¬dzi ogonków li┬Âciowych.
£odyga
Prosto wzniesiona, pusta, delikatnie ┬┐eberkowana, zw┬│aszcza w górze z w┬▒skimi listewkami[6].
Li┬Âcie
Pojedyncze, zró┬┐nicowane w zale┬┐no┬Âci od miejsca wyrastania (heterofilia). Najni┬┐sze li┬Âcie w liczbie od 2 do 6 tworz┬▒ trwa┬│┬▒ (do czasu kwitnienia), przyziemn┬▒ rozet├¬. Ich blaszka li┬Âciowa osadzona jest na d┬│ugim 4–15 cm ogonku. Ma kszta┬│t jajowato-sercowaty i osi┬▒ga szeroko┬Â├Ž 2,5–4 cm i d┬│ugo┬Â├Ž 5–8 cm. Na brzegu jest pojedynczo lub podwójnie karbowano-pi┬│kowana. Li┬Âcie ┬│odygowe w liczbie zazwyczaj od 4 do 10, wyrastaj┬▒ skr├¬toleg┬│e. Dolne s┬▒ podobne do tych z przyziemnej rozety. W miar├¬ zbli┬┐ania si├¬ do szczytu p├¬du nasada li┬Âci staje si├¬ zaokr┬▒glona i zbiegaj┬▒ca, a ogonek krótszy. Blaszka li┬Âciowa im wy┬┐ej tym jest coraz w├¬┬┐sza i mniejsza. W ko├▒cu najwy┬┐sze li┬Âcie s┬▒ drobne, lancetowate i siedz┬▒ce.
Kwiaty
Zebrane w liczbie od 30 do oko┬│o 100 w szczytowy, g├¬sty kwiatostan k┬│osowaty, o wysoko┬Âci od 5 do 10 cm. Na pocz┬▒tku kwitnienia kwiatostan jest niemal kulisty, z czasem si├¬ wyd┬│u┬┐a, staje si├¬ w┬▒skojajowaty i w ko├▒cu walcowaty. U podstawy kwiatostanu wyrastaj┬▒ w┬▒skolancetowate li┬Âcie okrywy. Kwiaty siedz┬▒ce wsparte s┬▒ równow┬▒skimi przysadkami. Kielich sk┬│ada si├¬ z 5 dzia┬│ek, a korona z 5 p┬│atków po┬│┬▒czonych u nasady w nieco zgi├¬t┬▒ rurk├¬ kwiatow┬▒. U formy typowej p┬│atki s┬▒ bia┬│e, jasno┬┐ó┬│te do kremowych, z zielonkawymi ko├▒cami. Po rozpostarciu wst├¬gowate p┬│atki maj┬▒ do 10–15 mm d┬│ugo┬Âci. Pr├¬cików jest 5, wolnych, ale przytulonych do szyjki s┬│upka. S┬│upek pojedynczy, z zal┬▒┬┐ni┬▒ 2–3 komorow┬▒ i odpowiednio zako├▒czony 2 lub 3 ┬│atkami znamienia. W ka┬┐dej komorze znajduje si├¬ wiele zal┬▒┬┐ków (od 32 do 73). Nektar wydzielany jest przez miodnik wyst├¬puj┬▒cy w postaci zielonego dysku na dnie rurki kwiatowej.
Owoce
Torebki z nielicznymi nasionami (┬Ârednio 17), zebrane w walcowaty owocostan (powstaje w nim w sumie od 525 do 1750 nasion). Torebki otwieraj┬▒ si├¬ po dojrzeniu, po czym wysypuj┬▒ si├¬ z nich owalne, sp┬│aszczone nasiona o d┬│ugo┬Âci 1 mm i szeroko┬Âci 0,6 mm.

Biologia i ekologia:

Rozw├│j
Bylina, hemikryptofit. Li┬Âcie w przyziemnej r├│┬┐yczce pojawiaj┬▒ si├¬ w marcu, a nied┬│ugo p├│┬╝niej, w kwietniu rozwija si├¬ p├¬d kwiatono┬Âny. Kwitnienie trwa od maja do lipca po czym owoce dojrzewaj┬▒ od ko├▒ca czerwca do lipca. Nasiona rozsiewane s┬▒ w sierpniu. P├¬dy nadziemne zamieraj┬▒ we wrze┬Âniu. Kie┬│kowanie epigeiczne rozpoczyna si├¬ w okresie zimowym i wczesn┬▒ wiosn┬▒ roku kolejnego. Cz├¬┬Â├Ž nasion kie┬│kuje w latach kolejnych. Podczas rozwoju m┬│odej ro┬Âliny ju┬┐ na etapie kie┬│kowania korze├▒ pierwotny mi├¬┬Ânieje i przyrasta na grubo┬Â├Ž. Li┬Âcienie rozwijaj┬▒ si├¬ w kilka dni po korzeniu pierwotnym. S┬▒ eliptyczne, ogonkowe i nagie, osi┬▒gaj┬▒ 2 mm d┬│ugo┬Âci i 1,2 mm szeroko┬Âci. W kolejnych latach rozwijaj┬▒ce si├¬ p├¬dy nadziemne pozostawiaj┬▒ na korzeniu ┬Âlad w postaci blizny. Im starsza ro┬Âlina tym z regu┬│y rozwija wi├¬cej p├¬d├│w nadziemnych z szyi korzeniowej. Ro┬Âliny tego gatunku zakwitaj┬▒ po raz pierwszy zwykle w trzecim, czasem w drugim lub czwartym roku ┬┐ycia.

W przypadku d┬│ugotrwale utrzymuj┬▒cych si├¬ niekorzystnych warunk├│w ┬Ârodowiska (upa┬│y, susza), p├¬dy nadziemne zamieraj┬▒, jednak ro┬Âlina odrasta wypuszczaj┬▒c ponownie p├¬dy z szyi korzeniowej w kolejnym roku.

Kwitnienie i zapylanie
Obup┬│ciowe kwiaty rozwijaj┬▒ si├¬ sukcesywnie od do┬│u ku szczytowi kwiatostanu. W wyniku samozapylenia powstaje znikoma liczba nasion. Podczas rozwijania si├¬ kwiatu pylniki znajduj┬▒ si├¬ ponad wyd┬│u┬┐aj┬▒c┬▒ si├¬ szyjk┬▒ s┬│upka i py┬│ek z nich opada na jego szczyt. W tym czasie jednak znamiona nie s┬▒ rozwini├¬te i nie dochodzi do samozapylenia (kwiaty s┬▒ przedpr┬▒tne). P┬│atki korony zaczynaj┬▒ si├¬ rozdziela├Ž od nasady i pozostaj┬▒ po┬│┬▒czone u szczytu do czasu a┬┐ nie rozerwie ich rozwijaj┬▒cy si├¬ s┬│upek, powoduj┬▒c tak┬┐e w├│wczas wysypanie si├¬ pozosta┬│ego py┬│ku z pylnik├│w. Py┬│ek, kt├│rym obsypane s┬▒ w┬│oski na szyjce s┬│upka, jest w tym czasie zbierany przez owady (ta faza rozwoju kwiatu nazywana jest m├¬sk┬▒). Owady wabione s┬▒ przez miodniki znajduj┬▒ce si├¬ na dnie kwiatowym (poza tym tak┬┐e przez barwny okwiat i waniliowy zapach). Dopiero po kilku kolejnych dniach znamiona na szczycie s┬│upka rozpo┬Âcieraj┬▒ si├¬ i staj┬▒ si├¬ gotowe na przyj├¬cie py┬│ku z innych ro┬Âlin zaczynaj┬▒c faz├¬ ┬┐e├▒sk┬▒ rozwoju kwiatu.

Rozsiewanie
Torebka zawiera dwa, sukcesywnie powi├¬kszaj┬▒ce si├¬ pory, dzi├¬ki czemu nasiona wysypywane s┬▒ stopniowo przy odpowiednich warunkach wietrznych (minimum 6 m s−1). Na rozsiewanie wp┬│yw maj┬▒ ruchy kserochastyczne – pory otwieraj┬▒ si├¬ przy suchej pogodzie i zamykaj┬▒ przy du┬┐ej wilgotno┬Âci. Nasiona opadaj┬▒ w pobli┬┐u ro┬Âlin macierzystych, osi┬▒gaj┬▒c najwi├¬ksze zag├¬szczenie w odleg┬│o┬Âci poni┬┐ej 1 m, maksymalne osi┬▒gaj┬▒ odleg┬│o┬Â├Ž 7 m od ro┬Âliny macierzystej.

Siedlisko
Zerwa k┬│osowa wyst├¬puje w lasach li┬Âciastych (g┬│├│wnie w buczynach i w gr┬▒dach), na ich obrze┬┐ach i w zaro┬Âlach na siedliskach ┬Âwie┬┐ych i wilgotnych, cz├¬sto na stokach o nachyleniu do 40 stopni. W g├│rach ro┬Ânie tak┬┐e borach mieszanych jod┬│owo-┬Âwierkowych i w dolnoreglowych ┬Âwierczynach. Przywi┬▒zana jest do starych las├│w i jest ich gatunkiem wska┬╝nikowym. Poza tym ro┬Ânie na ┬│┬▒kach (w g├│rach na ┬│┬▒kach konietlicowych spotykana jest coraz cz├¬┬Âciej wraz ze wzrostem wysoko┬Âci nad poziomem morza). Zasiedla tak┬┐e miejsca otwarte, silnie nas┬│onecznione, na po┬│udniowych stokach. Opisywana jako gatunek niewra┬┐liwy na warunki ┬Âwietlne, rozwija si├¬ i zakwita zar├│wno w cienistych lasach, jak i w pe┬│nym s┬│o├▒cu. Ro┬Ânie na glebach o r├│┬┐nym pochodzeniu i o r├│┬┐nym odczynie. Spotykana jest zar├│wno na glebach bardzo ┬┐yznych, jak i ubogich, cho├Ž najcz├¬┬Âciej jednak na g┬│├¬bokich i zasobnych. Na glebach bardziej kwa┬Ânych korze├▒ pierwotny ro┬Ânie bardziej poziomo, na oboj├¬tnych – pionowo. Unika miejsc bardzo wilgotnych i bardzo suchych. W przypadku trwa┬│ego zwi├¬kszenia wilgotno┬Âci lub podtopienia – ro┬Âlina zamiera po paru tygodniach. Nie ustalono jaki jest pr├│g wra┬┐liwo┬Âci gatunku na mr├│z, w ka┬┐dym razie ro┬Ânie bez problem├│w na subalpejskich ┬│┬▒kach. W Karpatach i Sudetach zerwa spotykana jest do pi├¬tra alpejskiego. W Tatrach osi┬▒ga wysoko┬Â├Ž 2019 m n.p.m., w Bieszczadach 1348 m n.p.m. W Alpach si├¬ga do wysoko┬Âci 2110 m n.p.m., a w Pirenejach 2400 m n.p.m.

Fitosocjologia
W Polsce gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Betulo-Adenostyletea, zespo┬│u (Ass.) Calamagrostietum villosae oraz rz├¬du (O.) Fagetalia. Dla tego ostatniego rz├¬du uznawany za gatunek charakterystyczny w Europie ┬Žrodkowej, poza tym dla zwi┬▒zk├│w Polygono-Trisetion, Adenostylion i Trifolion medii.

Oddzia³ywania miêdzygatunkowe
W r├│┬┐nych badaniach stwierdzano w r├│┬┐nym stopniu wyst├¬puj┬▒c┬▒ mikoryz├¬ u zerwy k┬│osowej. Organy podziemne s┬▒ ch├¬tnie zjadane przez wiele gatunk├│w ssak├│w, a p├¬dami nadziemnymi ┬┐ywi┬▒ si├¬ ┬Âlimaki nagie, zwierzyna p┬│owa i zaj├¬czaki. Na li┬Âciach ┬┐eruj┬▒ larwy much├│wek Amauromyza gyrans i Ophiomyia heringi oraz chrz┬▒szcza Miarus campanulae. Tak┬┐e na li┬Âciach stwierdzany jest grzyb niedoskona┬│y Ramularia hyphomycetous.

Zastosowanie:

Gatunek bywa uprawiany jako ro┬Âlina ozdobna na rabatach.

Grube korzenie zerwy s± jadalne i dawniej by³y w Europie spo¿ywane po przegotowaniu lub na surowo. Zalecano ich wykopywanie przed rozwiniêciem pêdów kwiatostanowych.

ZmiennosŠ:

Roman Schulz w 1904 wyr├│┬┐ni┬│ 4 podgatunki z Europy ┬Žrodkowej (ssp. jurassicum, occidentale, coeruleum i ochroleucum), jednak p├│┬╝niejsi autorzy przedstawiaj┬▒ inne podzia┬│y na taksony wewn┬▒trzgatunkowe. Flora Europaea (1976) obok formy typowej opisuje tylko ssp. coeruleum z nast├¬puj┬▒cymi r├│┬┐nicami:
ssp. typicum – kwiaty bia┬│e lub jasno┬┐├│┬│te, znamiona ┬┐├│┬│te do ┬┐├│┬│tobr┬▒zowych; wyst├¬puje w ca┬│ym zasi├¬gu gatunku,
ssp. coeruleum R. Schulz – korona niebieska, znamiona ┬┐├│┬│tobr┬▒zowe do niebieskich; wyst├¬puje w po┬│udniowej cz├¬┬Âci Europy ┬Žrodkowej i p├│┬│nocnej cz├¬┬Âci P├│┬│wyspu Ba┬│ka├▒skiego. W Polsce odmiana ta odkryta zosta┬│a na jedynym stanowisku ko┬│o Mr┬▒gowa, kt├│re jest zarazem najdalej wysuni├¬tym na p├│┬│noc miejscem wyst├¬powania tego taksonu. Odmiana niebieskokwiatowa rozpowszechniana jest w uprawie i w niekt├│rych obszarach (np. w Anglii) obserwowane w naturze ro┬Âliny o niebieskich kwiatach uwa┬┐ane s┬▒ za zdzicza┬│e z upraw. Tak┬┐e obecno┬Â├Ž taksonu w Polsce mo┬┐e by├Ž wi┬▒zana z oddzia┬│ywaniem cz┬│owieka. Niekt├│rzy autorzy podejrzewaj┬▒, ┬┐e forma niebieskokwiatowa mo┬┐e by├Ž pochodzenia miesza├▒cowego. Zerwa k┬│osowa tworzy miesza├▒ce z dwoma innymi gatunkami z rodzaju: P. spicatum ├Ś P. nigrum = P. ├Ś adulterinum Wallr. Erst. Beitr. Fl. Hercyn. 2: 188 1840 oraz P. spicatum i P. ovatum. Formy miesza├▒cowe maj┬▒ niezmniejszon┬▒ p┬│odno┬Â├Ž w stosunku do takson├│w rodzicielskich.

Jasnoniebieskie kwiaty miesza├▒ca Phyteuma ├Ś adulterinum

Znaczna zmienno┬Â├Ž morfologiczna by┬│a powodem opisania wielu odmian i form r├│┬┐ni┬▒cych si├¬ m.in. z┬▒bkowaniem li┬Âci, d┬│ugo┬Âci┬▒ listk├│w okrywy, budow┬▒ kwiatostanu i ulistnieniem jednak wsp├│┬│cze┬Ânie uwa┬┐a si├¬ te diagnozy za posiadaj┬▒ce nisk┬▒ warto┬Â├Ž taksonomiczn┬▒, bowiem okaza┬│o si├¬, ┬┐e warunkowane s┬▒ wp┬│ywem warunk├│w siedliskowych. W obr├¬bie podgatunku typowego wyst├¬puj┬▒cego w Europie ┬Žrodkowej Flora polska (1971) wymienia dwie odmiany:
var. spicatum – klapy dolnych li┬Âci zbli┬┐one lub nawet zachodz┬▒ce na siebie,
var. tracheliifolium Wallr. – klapy zawsze rozchylone.

Taksony opisywane w randze odmiany P. spicatum var. caerulescens Godr. lub podgatunku subsp. nigrum (F.W.Schmidt) Weeda traktowane s┬▒ wsp├│┬│cze┬Ânie jako odr├¬bny gatunek – Phyteuma nigrum F.W.Schmidt.

Zagro┐enia i ochrona:

W niekt├│rych krajach, gdzie gatunek jest rzadki (Wielka Brytania, Holandia) udokumentowano ubytek ponad po┬│owy jego stanowisk w ci┬▒gu XIX i XX wieku. W Holandii i Wielkiej Brytanii zerwa k┬│osowa wymieniana jest w efekcie w krajowych czerwonych listach gatunk├│w zagro┬┐onych. Opracowywane s┬▒ programy ochrony gatunku. Zerwa k┬│osowa traci stanowiska w miejscach, gdzie siedlisko zosta┬│o przekszta┬│cone w wyniku zabieg├│w gospodarczych prowadzonych w lasach (ci├¬cia w drzewostanie) oraz na u┬┐ytkach zielonych i przydro┬┐ach (koszenie). Do┬Âwiadczalnie potwierdzono tak┬┐e fatalny wp┬│yw fragmentacji siedlisk (┬┐yznych las├│w) na trwa┬│o┬Â├Ž izolowanych populacji (wraz z izolacj┬▒ i zmniejszaniem si├¬ zasob├│w populacji spada skuteczno┬Â├Ž zapylania i ┬┐ywotno┬Â├Ž m┬│odych ro┬Âlin).

Zasiŕg wystŕpowania:

Gatunek wyst├¬puje tylko w Europie. Na p├│┬│nocy si├¬ga po┬│udniowej Norwegii oraz Estonii. Zasi├¬g obejmuje niemal ca┬│┬▒ Europ├¬ ┬Ârodkow┬▒ i atlantyck┬▒ po p├│┬│nocn┬▒ Hiszpani├¬ na po┬│udniu, ┬Ârodkowe W┬│ochy, S┬│oweni├¬, Serbi├¬, Rumuni├¬, zachodni┬▒ Ukrain├¬, na wschodzie si├¬gaj┬▒c Bia┬│orusi i zachodniej Rosji. Na Wyspach Brytyjskich zerwa ta ro┬Ânie dziko tylko w po┬│udniowo-wschodniej Anglii.

Gatunek jest wymieniany jako zawleczony w p├│┬│nocnej Norwegii, gdzie introdukowany zosta┬│ najprawdopodobniej z pasz┬▒ dla koni dla jednostek niemieckich podczas II wojny ┬Âwiatowej. Poza tym trafi┬│ do Szwecji jeszcze przed ko├▒cem XIX wieku, jednak i tutaj nie jest okre┬Âlany mianem inwazyjnego. Pojedyncze stanowiska antropogeniczne stwierdzane by┬│y tak┬┐e w r├│┬┐nych cz├¬┬Âciach Wielkiej Brytanii, w po┬│udniowej Finlandii oraz w Danii.

W Polsce gatunek jest rozpowszechniony w g├│rach (jednak tylko do regla dolnego, powy┬┐ej ro┬Ânie sporadycznie), na wy┬┐ynach oraz na Pojezierzu Zachodnio- i Po┬│udniowopomorskim. Poza tym na nizinach do┬Â├Ž rzadki, zw┬│aszcza w obr├¬bie Kotliny Sandomierskiej, Niziny P├│┬│nocnomazowieckiej i P├│┬│nocnopodlaskiej.

Inne:

Gatunek mo┬┐e by├Ž uprawiany w strefach mrozoodporno┬Âci od 6 do 10. Najlepiej ro┬Ânie w miejscach s┬│onecznych lub pó┬│cienistych. Rozmna┬┐any jest z nasion, ale mo┬┐liwy jest te┬┐ podzia┬│ starszych ro┬Âlin[ (wiosn┬▒ lub jesieni┬▒). Nasiona wysiewa├Ž nale┬┐y p┬│ytko, najlepiej bezpo┬Ârednio po zbiorze pó┬╝nym latem w szklarni, ewentualnie wiosn┬▒ kolejnego roku. Siewki po podro┬Âni├¬ciu zaleca si├¬ rozsadza├Ž do indywidualnych pojemników i na miejsca docelowe sadzi├Ž na pocz┬▒tku lata. Z powodu wolnego wzrostu uprawiane zerwy k┬│osowe musz┬▒ by├Ž chronione przed zdominowaniem przez silniej rosn┬▒ce gatunki ro┬Âlin.

Biblioghrafia:

W│aÂciwoÂci

Budowa kwiatka : Korona promienista

Typ Kwiatostanu : K┬│os

Stopie˝ z│o┐enia liÂcia : Prosty

Typy ulistnienia : Naprzemianleg┬│e

Typy ulistnienia : Zebrane w ró¿yczkê

Kszta│t blaszki liÂcia : Jajowate

Ogonek liÂcia : Siedz┬▒cy

Kolor : Bia┬│y

Kolor : ¯ó³ty

Kolor : Zielony

Kolor : Wielokolorowy

Okres kwitnienia

Maj Czerwiec Lipiec

Gatunek jadalny

RoÂlina uprawiana

-
RODZINA Campanulaceae (dzwonkowate) -iloŠ 18
Campanula patula(Dzwonek rozpierzch┬│y), Campanula alpina(Dzwonek alpejski ), Campanula bononiensis(Dzwonek bolo├▒ski ), Campanula barbata(Dzwonek brodaty ), Campanula persicifolia(Dzwonek brzoskwiniolistny ), Campanula cochleariifolia(Dzwonek drobny), Campanula rapunculoides(Dzwonek jednostronny), Campanula bohemica(Dzwonek karkonoski), Campanula rotundifolia(Dzwonek okr┬▒g┬│olistny), Campanula serrata(Dzwonek pi┬│kowany), Jasione montana(Jasieniec piaskowy), Campanula trachelium(Dzwonek pokrzywolistny), Adenophora liliifolia(Dzwonecznik wonny), Campanula carpatica(Dzwonek karpacki), Campanula glomerata(Dzwonek skupiony), Campanula polymorpha(Dzwonek w┬▒skolistny), Phyteuma orbiculare(Zerwa kulista), Phyteuma spicatum(Zerwa k┬│osowa),

Liczba komentarzy 0

Dodaj komentarz.




Teufelskralle - essbare Pflanzen / Notnahrung - 20 - Survival / Bushcra
Zdjŕcia



RODZINA Campanulaceae (dzwonkowate) -iloŠ 18
Campanula patula(Dzwonek rozpierzch┬│y),
Campanula alpina(Dzwonek alpejski ),
Campanula bononiensis(Dzwonek bolo├▒ski ),
Campanula barbata(Dzwonek brodaty ),
Campanula persicifolia(Dzwonek brzoskwiniolistny ),
Campanula cochleariifolia(Dzwonek drobny),
Campanula rapunculoides(Dzwonek jednostronny),
Campanula bohemica(Dzwonek karkonoski),
Campanula rotundifolia(Dzwonek okr┬▒g┬│olistny),
Campanula serrata(Dzwonek pi┬│kowany),
Jasione montana(Jasieniec piaskowy),
Campanula trachelium(Dzwonek pokrzywolistny),
Adenophora liliifolia(Dzwonecznik wonny),
Campanula carpatica(Dzwonek karpacki),
Campanula glomerata(Dzwonek skupiony),
Campanula polymorpha(Dzwonek w┬▒skolistny),
Phyteuma orbiculare(Zerwa kulista),
Phyteuma spicatum(Zerwa k┬│osowa),