Ustawienia|

WyÂwietlaj zdjŕcia:

WyŁwietlaj zdjŕcia w zak│adce systematyka:

WyÂwietlaj systematyka:

WyÂwietlaj statystyki:

WyÂwietlaj filmiki Youtube:


WyÂwietlaj w│aÂciwoÂci roÂliny:

-budowa kwiatka:
-p│atki kwiatka:
-typ kwiatostanu:
-stopie˝ zlo┐enia liÂcia:
-typ ulistnienia:
-wygl▒d blaszki liÂcia:
-kszta│t blaszki liÂcia:
-unerwienie blaszki liŁcia:
-wielkoŠ wciŕcia blaszki:
-│odyga przekrˇj:
-ogonek liÂcia:
-prŕciki:
-kolor:
-okres kwitnienia:

WyÂwietlaj Opis roÂliny:

-nazewnictwo:
-morfologia:
-biologia i ekologia:
-zastosowanie:
-zmiennoŠ:
-zagro┐enia i ochrona:
-zasiŕg wystepowania:
-ciekawostki:
-inne:
-przypisy:
-bibliografia:

Panel

Osˇb online:2
WyÂwietlaj: zdjŕcia: |systematykŕ: |filmiki youtube: |w│aÂciwoÂci roÂlin: |Opis roÂlin:
Buk zwyczajny (Ang: European Beech, (Du: Rot-Buche, úac: Fagus sylvatica)
-
-

Czy wiesz ┐e?.

Fagot, instrument d├¬ty drewniany, zawdzi├¬cza swoj┬▒ nazw├¬ w┬│a┬Ânie bukowi z którego jest wykonywany
Avatar


Autor : Pacyfka99
2013-07-02
Autor : Pacyfka99 2013-07-02

Domena eukarionty
Królestwo ro┬Âliny
Klad ro┬Âliny naczyniowe
Klad ro┬Âliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad ró┬┐owych
Rz┬▒d bukowce
Rodzina bukowate
Rodzaj buk
Gatunek buk pospolity

Nazewnictwo

Buk pospolity, buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.) – gatunek drzewa nale┬┐┬▒cy do rodziny bukowatych (Fagaceae Dumort.).┬áNazwa buk pochodzi od anglosaskiego boc oraz starogerma├▒skiego Buche, st┬▒d m. in. angielskie s┬│owo book, oznaczaj┬▒ce ksi┬▒┬┐k├¬. W Skandynawii pierwsze manuskrypty spisywano na cienkich bukowych tabliczkach, oprawionych w bukowe ok┬│adki[12].

Morfologia:

Pokr├│j
Dorasta do ok. 25-30 m wysoko┬Âci (wyj┬▒tkowo 45 m)[5]. Korona u m┬│odszych drzew smuk┬│a, u starszych g├¬sta, szeroka, nisko osadzona, je┬┐eli drzewo ro┬Ânie samotnie, u drzew rosn┬▒cych w zwartych drzewostanach, pnie s┬▒ wysokie, gonne (bez bocznych ga┬│├¬zi). Konary i wi├¬ksze ga┬│├¬zie zwykle stromo wzniesione, na ko├▒cach nieznacznie zwisaj┬▒ce[6].
Pie├▒
Dobrze widoczny przynajmniej do po┬│owy korony, dalej dzieli si├¬ na pot├¬┬┐ne konary. Kora cienka, g┬│adka, popielatoszara. Z wiekiem staje si├¬ nieco szorstka, nigdy jednak nie bywa sp├¬kana i nie ┬│uszczy si├¬, mo┬┐e by├Ž nieco falista lub porysowana[6]. M┬│ode p├¬dy ow┬│osione.
Li┬Âcie
Skr├¬toleg┬│e, jajowate lub eliptyczne dorastaj┬▒ce do 10 cm d┬│ugo┬Âci i 5 cm szeroko┬Âci, ca┬│obrzegie lub falisto z┬▒bkowane (zw┬│aszcza na odro┬Âlach i siewkach). Z wierzchu ciemnozielone, b┬│yszcz┬▒ce, od do┬│u jasne i matowe. M┬│ode li┬Âcie z obu stron ow┬│osione srebrzysto. Starsze maja ow┬│osiony g┬│├│wny nerw na spodniej stronie. U nasady zw├¬┬┐one klinowato, ogonek kr├│tki, ow┬│osiony[6]. Jesieni┬▒ przybieraj┬▒ rdzawe barwy[7]. P┬▒czki d┬│ugie, ostre, lancetowate i czerwonobrunatne[8].
Kwiaty
Kwiaty mêskie zebrane w pêczki zwisaj±ce na d³ugich osadkach. Ka¿dy kwiat sk³ada siê z 10-15 prêcików i krótkiego czerwonobrunatnego okwiatu w kszta³cie rurki. Kwiaty ¿eñskie zebrane po dwa, otoczone czteroklapow± okryw±, która w miarê dojrzewania drewnieje tworz±c tzw. miseczkê (cupuli).
Py┬│ek
Ziarna kuliste, tr├│jszczelinowe z charakterystycznymi porami, ┬Ârednicy oko┬│o 50 mikron├│w, o cienkiej ┬Âcianie pokrytej drobnym bruzdowaniem[9][10].
Owoce
Tr├│jgraniaste, br┬▒zowe orzeszki nazywane bukwi┬▒ z mi├¬kko ow┬│osion┬▒, zdrewnia┬│┬▒ torebk┬▒ – kupul┬▒, p├¬kaj┬▒c┬▒ na drzewie. Maj┬▒ do 2 cm d┬│ugo┬Âci.

Biologia i ekologia:

Rozw├│j

Fanerofit. Ro┬Âlina jednopienna, wiatropylna. Kwitnie od kwietnia do maja. W klasyfikacji typ├│w ekologicznych kwiat├│w wiatropylnych Fraderica Delpino, buk zwyczajny zaliczany jest do typu penduliflorae, czyli kwiatostanach zwieszaj┬▒cych si├¬ i ruchomych, nie zebranych w kwiatostany kotkowe lecz w kuliste[11].

W por├│wnaniu z innymi drzewami posiada stosunkowo nisk┬▒ produktywno┬Â├Ž py┬│ku[10], ich przeci├¬tna liczba w jednym kwiecie to oko┬│o 12 tysi├¬cy, podczas gdy u sosny jest to oko┬│o 157 tysi├¬cy[11]. Dodatkowo ziarna s┬▒ ci├¬┬┐kie co utrudnia przetransportowanie ich przez wiatr na wi├¬ksze odleg┬│o┬Âci, skutkuje to bardzo lokalnym rozrastaniem si├¬ buczyn[10].

Owocuje obficie co 5-8 lat (tzw. lata nasienne), poczynaj┬▒c mniej wi├¬cej od 60-80 roku ┬┐ycia (drzewa rosn┬▒ce w odosobnieniu zaczynaj┬▒ owocowa├Ž w wieku 40-50 lat). Okrywy orzech├│w p├¬kaj┬▒ wczesn┬▒ jesieni┬▒[12]. Nasiona kie┬│kuj┬▒ tylko wtedy, gdy s┬▒ przykryte ┬Âci├│┬│k┬▒ le┬Ân┬▒, nale┬┐┬▒ do nasion kie┬│kuj┬▒cych w ciemno┬Âci[6]. Opad┬│y na wilgotn┬▒ ziemi├¬ orzeszek p├¬cznieje i wkr├│tce wyrasta z niego korzonek, kt├│ry wnika w gleb├¬. Kilka dni p├│┬╝niej rozwijaj┬▒ si├¬ dwa zielone li┬Âcienie. Pomi├¬dzy nimi znajduje si├¬ delikatny p├¬d, kt├│ry ro┬Ânie przez lato, wykszta┬│caj┬▒c pierwsze li┬Âcie w┬│a┬Âciwe[13]. M┬│ode ro┬Âliny doskonale znosz┬▒ zacienienie. W rozprzestrzenianiu buka zwyczajnego uczestnicz┬▒ r├│┬┐ne zwierz├¬ta[6] m. in. s├│jki i wiewi├│rki.

Gatunek ten jest w┬Âr├│d drzew najbardziej wydajnym producentem ┬Âci├│┬│ki. Jego li┬Âcie zawieraj┬▒ du┬┐e ilo┬Âci zwi┬▒zk├│w wapnia, dzi├¬ki czemu powstaj┬▒ca z nich pr├│chnica wzbogaca gleb├¬ w substancje pokarmowe i przeciwdzia┬│a jej wyja┬│awianiu[4]. Wsp├│┬│cze┬Ânie buk jest najlepiej przystosowanym do panuj┬▒cych warunk├│w przyrodniczych drzewem li┬Âciastym w zachodniej cz├¬┬Âci Europy ┬Žrodkowej[6]. Tworzy r├│wnie┬┐ wi├¬kszo┬Â├Ž naturalnych las├│w zachodniej Europy[14]. Osi┬▒ga wiek ponad 400 lat (np. w dolnym reglu Babiej G├│ry), a w po┬│udniowej Europie nawet ponad 500 lat[15]. Drzewostany bukowe w Polsce zajmuj┬▒ powierzchni├¬ oko┬│o 341,6 tysi├¬cy hektar├│w, jest to oko┬│o 4,9% powierzchni le┬Ânej kraju i 21,3% powierzchni drzewostan├│w li┬Âciastych[16].
Siedlisko

Lubi do┬Â├Ž wysok┬▒ wilgotno┬Â├Ž powietrza, jest wra┬┐liwy na wiosenne przymrozki, dlatego brak naturalnych stanowisk w centralnej i wschodniej Polsce. Ro┬Ânie na glebach ┬┐yznych, napowietrzonych i wilgotnych, ale nie podmok┬│ych. Buk odznacza si├¬ do┬Â├Ž wysokimi wymaganiami glebowymi. Charakteryzuje si├¬ du┬┐┬▒ tolerancj┬▒ na poziom zakwaszenia gleby – wyst├¬puje zar├│wno na glebach silnie kwa┬Ânych (gleby brunatne), jak i o odczynie zasadowym (gleby wapienne)[17]. W p├│┬│nocnej Europie wyst├¬puje w niskich po┬│o┬┐eniach do 650 m, im dalej ku po┬│udniu tym ro┬Ânie wy┬┐ej. Optimum rozwoju buczyn w Karpatach przypada na g├│rn┬▒ cz├¬┬Â├Ž regla dolnego, tj. oko┬│o 800-1150 m n.p.m. (w Tatrach buk dochodzi maksymalnie do 1250 m)[18]. W Alpach wyst├¬puje na 1540 m, na Etnie si├¬ga do 1880 m. Zajmuje siedliska lasu ┬Âwie┬┐ego, mieszanego i wilgotnego. Na Pomorzu Zachodnim jest g┬│├│wnym sk┬│adnikiem niekt├│rych kompleks├│w le┬Ânych (np. Puszcza Bukowa pod Szczecinem).
Fitosocjologia

Tworzy buczyny (Fagion sylvaticae), w kt├│rych dominuje, ro┬Ânie te┬┐ licznie w gr┬▒dach (Carpinion), mniej licznie w ┬│├¬gach i d┬▒browach. W klasyfikacji zbiorowisk ro┬Âlinnych gatunek charakterystyczny dla All. Fagion sylvaticae[19]. Wed┬│ug obowi┬▒zuj┬▒cej klasyfikacji mo┬┐na wyr├│┬┐ni├Ž dwa taksony fitosocjologiczne, buczyn├¬ karpack┬▒ (Fagetum carpaticum) oraz buczyn├¬ pomorsk┬▒ (Melico-Fagetum)[17].
Genetyka

Liczba chromosom├│w 2n = 24[20].

Zastosowanie:

Ro┬Âlina lecznicza
Napar z li┬Âci zawieraj┬▒cych kwasy fenolowe, saponiny i flawonoidy dzia┬│a przeciwzapalnie i odka┬┐aj┬▒co.
Surowiec drzewny
Drewno twarde, ci├¬┬┐kie i spoiste, beztwardzielowe i rozpierzch┬│onaczyniowe o barwie ró┬┐owawej z rdzeniem fioletowym, nie zró┬┐nicowanym na biel i twardziel ( czasem wyst├¬puje tzw. "fa┬│szywa twardziel"). Ma bardzo du┬┐e zastosowanie w technice. Dostarcza doskona┬│ego materia┬│u meblowego[24], nadaje si├¬ tak┬┐e na parkiety, sklejki i p┬│yty wiórowe. Produkuje si├¬ z niego beczki, skrzynki, narz├¬dzia, cz├¬┬Âci maszyn, przyrz┬▒dów sportowych i wiele przedmiotów codziennego u┬┐ytku. Przemys┬│ chemiczny wytwarza z niego papier, ocet drzewny, w├¬giel drzewny i olej smo┬│owy. Nadaje si├¬ do toczenia.
Ro┬Âlina energetyczna
Posiada du┬┐┬▒ warto┬Â├Ž opa┬│ow┬▒. Jednym z wa┬┐nych produktów przeróbki drewna bukowego jest w├¬giel drzewny[22].
Ro┬Âlina ozdobna
Ro┬Âlina ozdobna – drzewo parkowe, u┬┐ywane tak┬┐e do zadrzewie├▒ przy drogach. Istnieje wiele odmian ozdobnych.
Ro┬Âlina jadalna
M┬│ode li┬Âcie s┬▒ jadalne, maj┬▒ orzechowy smak, z czasem gorzkniej┬▒ i twardniej┬▒[12]. Mog┬▒ by├Ž wykorzystywane jako dodatek do sa┬│at li┬Âciowych, sa┬│atek warzywnych i zup[25]. Bukiew jest bogata w t┬│uszcz, który po wyci┬Âni├¬ciu s┬│u┬┐y├Ž mo┬┐e do karmienia ┬Âwi├▒, z tego powodu jest te┬┐ ch├¬tnie zjadana przez dziki i ptaki oraz magazynowana przez myszy i wiewiórki. Z bukwi wytwarza si├¬ olej leczniczy, palny i techniczny. Zawiera równie┬┐ trimetyloamin├¬ (fagin├¬), alkaloid, który w wi├¬kszych ilo┬Âciach ma dzia┬│anie halucynogenne i toksyczne[26].
Ro┬Âlina pastewna
Li┬Âcie stanowi┬▒ dobr┬▒ pasz├¬ dla zwierz┬▒t[12].
Inne zastosowania
Nadaj┬▒ si├¬ na ┬┐ywop┬│oty i szpalery[7]. Martwe li┬Âcie utrzymuj┬▒ si├¬ na ga┬│├¬ziach zim┬▒, co zapewnia dodatkow┬▒ ochron├¬ przed wiatrem[12]. Le┬Ânicy wykorzystuj┬▒ je do piel├¬gnowania drzewostanów sosnowych. Ocieniaj┬▒c pnie sosen, buk przyspiesza odpadanie ga┬│├¬zi sosnowych, co podnosi jako┬Â├Ž drewna, a ┬Âció┬│ka bukowa niweluje niekorzystny wp┬│yw, jaki niekiedy wywiera na gleb├¬ ┬Âció┬│ka sosnowa[4]. Z wiór bukowych wytwarzano dawniej mocny ocet, z kolei popio┬│u z drewna bukowego u┬┐ywano do prania bielizny[25].

ZmiennosŠ:

Gatunek zmienny, istnieje bardzo du┬┐a liczba odmian ozdobnych.
'Asplenifolia' – wolno rosn┬▒ce drzewo o g├¬stej, szeroko rozpostartej, piramidalnej koronie. Li┬Âcie zielone, bardzo zmienne, powcinane w r├│┬┐nym stopniu, najw├¬┬┐sze na d┬│ugop├¬dach m┬│odych drzew. Stosunkowo dobrze ro┬Ânie w miastach i w rejonach o silnie zanieczyszczonym powietrzu[28].
'Atropunicea' – osi┬▒ga 20 m wysoko┬Âci i szeroko┬Âci. Li┬Âcie ciemnoczerwone, b┬│yszcz┬▒ce, jesieni┬▒ przebarwiaj┬▒ce si├¬ na pomara├▒czowo┬┐├│┬│to. Doskonale znosi ci├¬cie. Do wykorzystania w parkach i ziele├▒cach, w zestawieniach barwnych i jako szpalery[28].
'Dawyck' – dorasta do 15 m wysoko┬Âci przy 3 m szeroko┬Âci korony. Li┬Âcie zielone, b┬│yszcz┬▒ce, jesieni┬▒ ┬┐├│┬│te lub czerwonobr┬▒zowe[28].
'Dawyck Gold' – drzewo o w┬▒skiej kolumnowej lub sto┬┐kowej koronie. Dorasta do 15 m wysoko┬Âci. M┬│ode li┬Âcie intensywnie z┬│ocisto┬┐├│┬│te, p├│┬╝niej stopniowo zieleniej┬▒. Przebarwienie jesienne ┬┐├│┬│te. Na gleby ┬┐yzne i ┬Âwie┬┐e. Do sadzenia w parkach i du┬┐ych ogrodach, jako drzewo soliterowe, alejowe lub os┬│onowe.
'Dawyck Purple' – dorasta do 15 m wysoko┬Âci[7], o sto┬┐kowej lub kolumnowej koronie (szeroko┬Â├Ž 3 m). Li┬Âcie ciemnoczerwone, b┬│yszcz┬▒ce, jesieni┬▒ przebarwiaj┬▒ce si├¬ na jasnobr┬▒zowo[28].
'Fastigiata' – forma pocz┬▒tkowa w┬▒skowrzecionowata, w starszym wieku w┬▒skosto┬┐kowata o konarach wyprostowanych, wyrastaj┬▒cych r├│wnolegle do pnia.
'Laciniata' – forma zbli┬┐ona do odm. 'Asplenifolia' o li┬Âciach mniej lub bardziej wcinanych, i o szybszym wzro┬Âcie.
'Pendula' – korona zmienna, szeroka lub s┬│upowa. Li┬Âcie zielone, b┬│yszcz┬▒ce, jesieni┬▒ ┬┐├│┬│te lub czerwonobr┬▒zowe. Preferuje gleby ┬┐yzne i ┬Âwie┬┐e[28].
'Purpurea pendula' – wolnorosn┬▒ce, ma┬│e drzewo, o zwisaj┬▒cej, parasolowatej koronie. Dorasta do kilku metr├│w wysoko┬Âci. Li┬Âcie ciemnoczerwone, jesieni┬▒ przebarwiaj┬▒ si├¬ na kolor czerwonobr┬▒zowy[28].
'Rohanii' – blaszki li┬Âciowe z pofalowanymi i mocno powcinanymi brzegami, barwy miedziano-purpurowej, wzrost powolny, powsta┬│a w 1888 roku W Czechach ze skrzy┬┐owania dw├│ch odmian.
'Rohan Weeping' – kszta┬│t li┬Âci jak u 'Rohanii', barwa ciemno bordowa.
'Roseomarginata' syn. 'Tricolor', 'Purpurea Tricolor' – M┬│ode li┬Âcie ciemnopurpurowe, dojrza┬│e o brzegach r├│┬┐owych z bia┬│ym przebarwieniem na przej┬Âciu.
'Tortuosa' syn. F. s. f. suentiliensis Schelle 1911 – jedna z najciekawszych odmian buka znana od pocz┬▒tku XIX wieku, ale p├│┬╝no opisana jako forma botaniczna. W Polsce rozmna┬┐ana dopiero od kilkunastu lat i prawdopodobnie starsze egzemplarze nie s┬▒ znane. Charakteryzuje si├¬ bardzo wolnym wzrostem i silnie powyginanymi konarami, co nadaje starszym egzemplarzom ciekawy wygl┬▒d.
'Zlatia' – drzewo o szerokiej, zaokr┬▒glonej koronie. M┬│ode li┬Âcie na wiosn├¬, przez okres 2-3 tygodni z┬│oto┬┐├│┬│te, p├│┬╝niej zielone[28].

Zagro┐enia i ochrona:

Przez lata uwa┬┐ano ┬┐e buczyny w Polsce nie s┬▒ znacz┬▒co zagro┬┐one pod wzgl├¬dem zdrowotnym, poniewa┬┐ wyst├¬puj┬▒ na siedliskach zgodnych z wymaganiami ekologicznymi, s┬▒ rodzimego pochodzenia, ulegaj┬▒ nielicznym chorobom infekcyjnym, nie wyst├¬puj┬▒ tutaj tak┬┐e masowe pojawienia foliofag├│w, brakuje ksylofag├│w i kambiofag├│w. Zmieni┬│o si├¬ to w latach 80-tych ubieg┬│ego wieku, kiedy w wielu krajach zacz├¬to obserwowa├Ž zjawisko pogarszania si├¬ stanu zdrowotnego las├│w. Czynnikiem odpowiedzialnym za zamieranie drzewostan├│w bukowych jest „zgorzel kory buka” zwana tak┬┐e „zamieraniem buka”, „┬Âluzotokiem buka” lub „nekroz┬▒ kory buka”[21], kt├│ra pojawia si├¬ w zwi├¬kszonym nasileniu w r├│┬┐nych cz├¬┬Âciach Europy co kilkana┬Âcie lat. Stwierdzone procesy chorobowe s┬▒ potencjalnie du┬┐ym zagro┬┐eniem, kt├│re mo┬┐e sta├Ž si├¬ realne przy sprzyjaj┬▒cych ich rozwojowi warunkach[16].

Buczyny rosn┬▒ na glebach atrakcyjnych rolniczo, przez co zosta┬│y w znacznej mierze wyniszczone przez cz┬│owieka[22].

Wymiar tego gatunku kwalifikuj┬▒cy go do ochrony w formie pomnika przyrody to co najmniej 310 cm d┬│ugo┬Âci obwodu w pier┬Ânicy[23].

Zasiŕg wystŕpowania:

Wyst├¬puje na przewa┬┐aj┬▒cej cz├¬┬Âci kontynentu europejskiego. W Polsce pospolity, gatunek rodzimy.

Wyst├¬puje w stanie dzikim w Europie i w Azji Zachodniej. W Europie zasi├¬g wyst├¬powania ci┬▒gnie si├¬ od p├│┬│nocy P├│┬│wyspu Iberyjskiego przez Francj├¬, Niemcy, kraje Europy ┬Žrodkowej i Ba┬│kany. Na P├│┬│wyspie Skandynawskim i Wyspach Brytyjskich wyst├¬puje jedynie na po┬│udniu. W Azji wy┬│┬▒cznie na zachodzie, spotykany w Turcji, Iranie oraz na Kaukazie[2].

Przez Polsk├¬ przebiega p├│┬│nocno-wschodnia granica zasi├¬gu. Pokrywa si├¬ ona z lini┬▒, wzd┬│u┬┐ kt├│rej charakterystyczny dla Europy Zachodniej klimat atlantycki przechodzi w klimat kontynentalny[4]. Poczynaj┬▒c od Kr├│lewca biegnie ona w kierunku na po┬│udnie przez Lidzbark Warmi├▒ski, Olsztyn i Brodnic├¬, st┬▒d wraca na zach├│d przechodz┬▒c przez Che┬│mno, Bydgoszcz; tu zatacza ko┬│o przez W┬▒growiec, okr┬▒┬┐aj┬▒c od zachodu Pozna├▒ i Grodzisk Wielkopolski przez Leszno. St┬▒d biegnie w kierunku na wsch├│d przez Kalisz i ┬ú├│d┬╝ do Skierniewic, st┬▒d skr├¬ca na Raw├¬ Mazowieck┬▒, Opoczno i Radom, a dalej przez Kazimierz, Lublin i Che┬│m; tu raptownie skr├¬ca na po┬│udnie na Zamo┬Â├Ž i Tomasz├│w Lubelski do granicy pa├▒stwa. W Polsce zachodniej i po┬│udniowej buk jest jednym z podstawowych drzew tworz┬▒cych lasy. Poza zwart┬▒ granic┬▒ zasi├¬gu znajduj┬▒ si├¬ liczne pojedyncze stanowiska buka.

Ciekawostki:

Fagot, instrument d├¬ty drewniany, zawdzi├¬cza swoj┬▒ nazw├¬ w┬│a┬Ânie bukowi z którego jest wykonywany

Inne:

Buk by┬│ opisywany przez staro┬┐ytnych uczonych, Teofrasta z Eresos i Cycerona. Staro┬┐ytni Rzymianie uwa┬┐ali go za drzewo szcz├¬┬Âliwe, symbol mi┬│o┬Âci, p┬│odno┬Âci i cierpliwo┬Âci. W polskiej tradycji ludowej uchodzi┬│ za drzewo odstraszaj┬▒ce czarownice i demony, bywa┬│o jednak, ┬┐e przeciwnie - przypisywano mu kontakty ze z┬│ymi mocami[25].

Biblioghrafia:

W│aÂciwoÂci

Budowa kwiatka : Korona promienista

Typ Kwiatostanu : G┬│├│wka

Stopie˝ z│o┐enia liÂcia : Prosty

Typy ulistnienia : Naprzemianleg┬│e

Wygl▒d blaszki liÂcia : Ca┬│obrzegi

Kszta│t blaszki liÂcia : Jajowate

Kszta│t blaszki liÂcia : Eliptyczne

Ogonek liÂcia : Na ogonku

Kolor : Czerwony

Kolor : Zielony

Kolor : Wielokolorowy

Kolor : Br┬▒zowy

Okres kwitnienia

Kwiecie├▒ Maj

Gatunek jadalny

Gatunek leczniczy

Drzewa i krzewy liÂciaste

RoÂlina uprawiana

Megafanerofit

-
RODZINA Fagaceae (bukowate) -iloŠ 3
Betula pubescens(Brzoza omszona), Fagus sylvatica(Buk zwyczajny), Myrica gale(Woskownica europejska ),

Liczba komentarzy 0

Dodaj komentarz.



Zdjŕcia


Wspˇlne cechy dla Fagaceae (bukowate)

- Lecznicze
- LiÂcie na ogonku
- Stopie˝ zlo┐enia liÂcia prosty
- Typ ulistnienia naprzemianleg│e

W│aÂciwoÂci roÂliny


Choroby g├│rnych dr├│g oddechowychFio┬│ek tr├│jbarwny
Czosnek nied┬╝wiedzi
Buk zwyczajny
Dzia┬│anie dra┬┐ni┬▒ceBuk zwyczajny
Dzia┬│anie odka┬┐aj┬▒ceArnika g├│rska, kupalnik g├│rski
Buk zwyczajny
Brzoza omszona
Dzia┬│anie przeciwbakteryjneGorysz pag├│rkowaty
Gorysz b┬│otny
Chmiel zwyczajny
Dziewi├¬├Žsi┬│ bez┬│odygowy
Podbia┬│ pospolity
Czosnek nied┬╝wiedzi
Dziewi├¬├Žsi┬│ pop┬│ocholistny
Buk zwyczajny
Dzia┬│anie wykrztu┬ÂneBiedrzeniec mniejszy
Bluszcz pospolity
Fio┬│ek tr├│jbarwny
Fio┬│ek tr├│jbarwny
Gorysz pag├│rkowaty
Gorysz b┬│otny
Fio┬│ek wonny
Podbia┬│ pospolity
Fenku┬│ w┬│oski(koper w┬│oski)
Biedrzeniec wielki
Buk zwyczajny
PrzeciwreumatycznieBagno zwyczajne
Kokoryczka wielokwiatowa
Fio┬│ek wonny
Bobrek tr├│jlistkowy
Brzoza brodawkowata
Buk zwyczajny
Brzoza omszona

Zwi▒zki roÂliny


GwajakolBrzoza brodawkowata
Buk zwyczajny
Brzoza omszona
KrezolBrzoza brodawkowata
Buk zwyczajny
Brzoza omszona
KrezotBuk zwyczajny

RODZINA Fagaceae (bukowate) -iloŠ 3
Betula pubescens(Brzoza omszona),
Fagus sylvatica(Buk zwyczajny),
Myrica gale(Woskownica europejska ),